Kasvet

Hicran gelgitleri
Telef etmiş sensizliği
Düşman beddualarında
Unutmuş rüyalar sessizliği.
Koy elini kalbine
Söğüş bir ömre
Yalın bir kedere
Söyle,
Ne sığar?
Ne sığar bu elimdeki
Düşsüz, hayalsiz valize?
Kendine acıyan bakışlara
Dudağını bükmüş hayata
Hatta ölümün boşluğuna
Tahammülü var mı mutluluğun?

Reçetesi yok yalnızlığın,
Üstüne çöken karanlığın.
Sadece bir ses
İşte o ses
Böler bu kâbusları.
Ya da bitirir sonsuza dek
Ağır, kasvetli uykuları.

Özlemekse mutluluğu, sana dair olmalı her şiirim... Fakat öyle yorgun ki kalbim! Öyle uzaklaştım ki kendimden, hayallerimden...Ey hayalimdeki masum bebek! Şimdi değil, daha sonra tanış hayatla... Şimdi ömür gözünü kasvete dikti... Masmavi düşlerini siyaha boyama...

Reyhan Yonat